lekkers en leuks voor kleine en grote mensen

Stamppot in de zomer? Jazeker! Alleen niet van gewone aardappelen, die zijn me wat te heftig met warm weer. Zoete aardappelen zijn een perfect alternatief. Lichter verteerbaar, veel smaak en ook nog snel klaar. Het hele recept is behoorlijk licht, veel groentes en weinig vetten. Zo zitten er weer heerlijke kapucijners in, met dank aan mijn vriendin Stephanie. Zij had van de Pluk&Plenty tuin een pond kapucijnerpeulen meegenomen. Ik denk dat je van zo'n pond wel 350g overhoudt, eenmaal gedopt. Mocht je nu geen kapucijners kunnen vinden zijn ze ook te vervangen voor diepvrieserwten. Erop lekkere gebakken Kipstuckjes van de Vegetarische slager. Je kunt uiteraard ook echte kip gebruiken :). Hier was het in ieder geval een succes, ik ken geen kind dat zo verslaafd is aan boontjes als Noora... Je hebt nodig (voor 2.5 persoon): 600g zoete aardappel, geschild en in gelijke stukken 1/2 bouillonblokje (groente) 350g kapucijners (of erwten) 2 tot 4 bosuitjes, in ringetjes 50g sla,...

Noora had blijkbaar een ongelooflijke zin in spruiten, ik mocht ze echt niet laten liggen in de supermarkt! Toevallig had ik een mooi recept ermee gezien in het nieuwste boek van Jamie Oliver, '5 ingrediënten' . Een leuk boek met eenvoudige maar toch heel smakelijke recepten. De spruitjes worden in dit recept eerst op de snijkant een aantal minuten geschroeid, wat ervoor zorgt dat ze lekker hartig smaken. In combinatie met zachte Hüttekase en zoete granaatappel pitjes echt een verassing! Een kleine aanpassing heb ik wel gemaakt; Jamie gebruikt in zijn recept een hele granaatappel welke hij half uitperst en half de pitten heel laat. Ik heb in plaats van het sap granaatappelmelasse gebruikt en een bakje granaatappel pitjes van de supermarkt. De dressing wordt met de melasse wat intenser en je hoeft geen pitjes te pulken :). Erg makkelijk en zo ben je in een kwartiertje klaar! Voor 3 personen heb je nodig: 500g spruiten, schoongemaakt en gehalveerd 2 tenen knoflook, in dunne...

 De eerste keer dat ik deze pasta at zal ik nooit meer vergeten. Ik was met een georganiseerde reis in Rome geweest en we sloten de laatste avond af met een prachtig traditionele maaltijd in een klein dorpje op het platteland. Een oud huis met een grote veranda, een lange tafel met een rood-wit geblokt kleed en ouderwetse flessen chianti op tafel. Na de bruschetta en antipasti kregen we orecciette met een lekkere tomatensaus. Uiteraard was het de gehele ambiance maar het was voor mij de lekkerste pasta ooit. Sindsdien heb ik de pastasaus vaak gemaakt, de orecciette ook. Helaas alleen in gedroogde vorm, het is een hels karwei om ze zelf te maken. Je mengt de bloem alleen met wat water en zout, geen eieren. Hierdoor is het een stug deeg om te bewerken. Van het deeg vorm je een dunne rol, deze snij je in stukjes en drukt/draait dan van die stukjes een soort oortjes. Daarna kook of droog je ze. De pasta is een stuk steviger dan eierpasta, het heeft ook wel een kwartiertje kooktijd no...