lekkers en leuks voor kleine en grote mensen

Wat een kadootje, het weer de afgelopen dagen. Voor mij betekent het dat het weer gaat kriebelen om aan de slag te gaan met mijn moestuin. Vorige week had ik er al het dode spul al uitgehaald, vandaag heb ik de laatste eetbare sla geplukt samen met wat verdwaalde wortels, bietjes en al het venkelkruid. De tuin is weer schoon en klaar om ingezaaid te worden en wij hadden nog een verassend volle bak met sla! Zelfs na de vorst is de snijbiet, cavolo nero en veldsla nog lekker. zonder dressing al prachtig.. Uiteraard de salade wat opgeleukt met: 1 fijngehakt sjalotje , 1 bolletje buffelmozzarella , 3 plakjes Parmaham in reepjes, 2el witte balsamico en 1el extra vierge olijfolie , zout en peper . Naast zo'n heerlijke salade vond ik een simpele pasta wel goed. Daarvoor heb je bij 2.5 persoon nodig: 180g orechiette of andere stevige pasta 2el olijfolie 1 sjalotje, fijngehakt 1 grote of 2 kleine teentjes knoflook, in plakjes 100g zwarte olijven, in stukjes gehakt 2 vol...

Voor een lekkere maaltijdsalade is het niet nodig om grote hoeveelheden pasta te koken. Wanneer je een stevige pasta als orecchiette gebruikt geeft dat voldoende vulling. Ik had nog een restje staan van 110 gram, aangevuld met groentes had ik voldoende voor ons drietjes en nog een bakje voor de lunch. Een goede aanvulling zijn bonen of kikkererwten. Ik had ditmaal gedroogde split-kikkererwten, gewoon van Lassie. Deze hoef je niet voor te weken, zijn in een kwartiertje gaar en smaken zoveel lekkerder als die uit pot! Zo kom je meteen aan de benodigde vitamines en eiwitten, aangezien de salade vegetarisch is. Noora was vooral dol op de asperges, tuinbonen en sugarsnaps. Heel fijn dat ze zo van de groentes houdt :). De tuinbonen hoefde ik ditmaal niet dubbel te doppen, ze waren zo ongelooflijk vers dat het velletje zelfs na het koken strak bleef staan, superlekker! Je hebt nodig: 110g stevige pasta 50g sugarsnaps, 4min geblancheerd de bonen van 1 kilo tuinbonen, 2min geblancheerd ...

 De eerste keer dat ik deze pasta at zal ik nooit meer vergeten. Ik was met een georganiseerde reis in Rome geweest en we sloten de laatste avond af met een prachtig traditionele maaltijd in een klein dorpje op het platteland. Een oud huis met een grote veranda, een lange tafel met een rood-wit geblokt kleed en ouderwetse flessen chianti op tafel. Na de bruschetta en antipasti kregen we orecciette met een lekkere tomatensaus. Uiteraard was het de gehele ambiance maar het was voor mij de lekkerste pasta ooit. Sindsdien heb ik de pastasaus vaak gemaakt, de orecciette ook. Helaas alleen in gedroogde vorm, het is een hels karwei om ze zelf te maken. Je mengt de bloem alleen met wat water en zout, geen eieren. Hierdoor is het een stug deeg om te bewerken. Van het deeg vorm je een dunne rol, deze snij je in stukjes en drukt/draait dan van die stukjes een soort oortjes. Daarna kook of droog je ze. De pasta is een stuk steviger dan eierpasta, het heeft ook wel een kwartiertje kooktijd no...